Schrijfsel 16: Een pluim voor Hello KATty

Dit had ik niet moeten doen… Ik heb er nu al spijt van, aangezien de rillingen over mijn rug gaan. Die handeling zorgt ervoor dat ik mezelf weer moet overtuigen dat mijn gedachten fout zijn. Wat die gedachten zijn? “Haal een kat.”

Ik ben een kattengek merk ik weer. Eigenlijk ben ik gewoon een watje. Als er in mijn jeugd op zondag geen Chiro of Scouts was (tja, ik ben een overloper, heb ze beiden gehad), gingen we naar Klein Amerika: een dierenwinkel waar je hondjes en andere dieren kon gaan kijken. Toegegeven: ze zagen er niet altijd even gezond en goed uit, die honden. Misschien juist daarom wilde ik altijd minstens één hond mee naar huis nemen. Als er niet die ene hersencel was die me steeds tegenhield, dan was mijn huis een klein uitgevallen hondenhok geworden voor tientallen honden.

Gelukkig ligt die tijd achter mij. Ik begin er niet meer aan. Een dwerghamster en 2 kippen, dat is voldoende. Hoewel de schildpad van mijn petekind me ook al regelmatig heeft doen nadenken… Zouden we daar geen plaats voor kunnen maken? Er kan toch wel wat rommel weg? Zucht…

Soms denk ik dat ik over die periode van ‘Oh, wat cute!’ heen ben. Ik voel me dan op dat vlak zelfs een soort van volwassen. Maar dan… post Grenslandactueel een artikel over Hello KATty. Alsof ik een gewezen alcoholverslaafde ben waarbij men een fles onder de neus duwt om te testen of hij niet vervalt.

Het leek me wel wat om een schrijfsel over te schrijven, omdat ik het een goed doel vind. Google brengt me naar de website… had ik niet moeten doen…

Spelende en genietende kittens, soms van het flesje drinkend. Verder op de pagina vind ik alleen maar katten die (om het in de woorden van mijn dochter te zeggen) “Ooooh so cute!” zijn, bijna te “cute” om ze niet allemaal te gaan kopen.

Maar ik ben sterk… ik hou me in… ik kan dat… denk ik… hoop ik… zucht.

Ik wil nu over ‘snelwegkat’ beginnen, maar de sprong is me te groot (met die kittens nog in mijn hoofd). Als je toch nieuwsgierig bent geworden naar wat dat is, kijk en luister naar dit nummer van Cabaret Ivo de Nijs.

Enfin, een oproep aan mensen die nog wat plaats hebben in hun huis, waarbij de mooie, groene of blauwe ogen van de kittens een gevoelige snaar hebben geraakt: ga naar de opendeurdag. Het is zondag in Molenbeersel te doen.

Als je daar bent, verontschuldig je mij dan? Ik… kan het toch niet…
Een pluim op de hoed van de vrijwilligers van Hallo KATty, keep up the good work!

Tot volgende week, voor weer een nieuw schrijfsel.

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest

OOK INTERESSANT

(HETZELFDE ... MAAR TOCH ANDERS)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *